Rząd Argentyny zapowiedział pierwszy w grupie G20 program obywatelstwa za inwestycje. W Paryżu minister gospodarki Luis Caputo ogłosił, że nabór wniosków ma ruszyć w czwartym kwartale 2026 roku przy progu 350 000 USD bezzwrotnej wpłaty do Skarbu Państwa lub 800 000 USD przeznaczonych na objęcie obligacji programowych. Na razie to deklaracja polityczna, a nie działający system. Nie opublikowano jeszcze kanału składania wniosków, tabeli opłat ani warunków emisji obligacji, a dekret nadzwyczajny tworzący ten tryb trafił do Sądu Najwyższego.
- Rząd podał w Paryżu oficjalne stawki wejścia, jednak żaden urząd nie przyjmuje jeszcze wniosków.
- Nowelizacja przepisów podatkowych z marca 2026 roku wyłącza inwestorów spod zasady, że sam paszport rodzi w Argentynie obowiązek podatkowy od dochodów z całego świata.
- Krajowa Izba Wyborcza uznała już dekret wprowadzający program za nieważny – ostateczny wyrok wyda Sąd Najwyższy.
Oferty pośredników wyprzedziły oficjalny komunikat Ministerstwa Gospodarki. W tym tekście zestawiamy ogłoszone stawki, wyłączenie podatkowe i spór sądowy z twierdzeniami krążącymi w mediach społecznościowych. To analiza dziennikarska, a nie instrukcja składania wniosku. Szerszy kontekst łączenia drugiego paszportu z planowaniem rezydencji opisaliśmy w materiale wyjaśniającym, czym jest teoria flagi.
Jakie warunki rząd przedstawił w Paryżu?
2 października 2026 roku, podczas wydarzenia Argentina Week w Paryżu, Luis Caputo i szef gabinetu Diego Santilli przedstawili Program Obywatelstwa za Inwestycje. Oficjalny komunikat wymienia dwie ścieżki dla głównego wnioskodawcy: bezpośrednią, bezzwrotną wpłatę 350 000 USD na rzecz Skarbu Państwa albo objęcie specjalnych obligacji skarbowych o wartości 800 000 USD. Dla czteroosobowej rodziny (główny wnioskodawca, małżonek i dwoje dzieci poniżej 18 lat) łączny koszt w wariancie wpłaty określono na 500 000 USD.
Z komunikatu wynika, że Agencja Programów Obywatelstwa za Inwestycje (APCI) poprowadzi weryfikację wniosków wspólnie z Sekretariatem Wywiadu Państwowego (SIDE), Jednostką Informacji Finansowej (UIF) oraz resortami bezpieczeństwa i spraw wewnętrznych. Po tej weryfikacji decyzję o nadaniu obywatelstwa lub odmowie wydaje Krajowa Dyrekcja ds. Migracji (DNM). Środki muszą przejść przez formalny system bankowy zgodnie ze standardami przeciwdziałania praniu pieniędzy (FATF). Samo przelanie kwoty bazowej nie gwarantuje nadania obywatelstwa.
Wpłata do budżetu czy obligacje skarbowe?
Wpłata do Skarbu Państwa to koszt bezzwrotny – po przekazaniu środków wnioskodawca ich nie odzyskuje. Obligacja jest przedstawiana jako kapitał pozostający w aktywach skarbowych. Paryski komunikat nie podaje jednak terminu wykupu obligacji, oprocentowania, możliwości zbycia ani zasad umorzenia. W doniesieniach prasowych pojawiała się informacja o siedmioletnim zamrożeniu kapitału bez odsetek. Dopóki warunki emisji nie ukażą się w dzienniku urzędowym (Boletín Oficial), parametry te pozostają niepotwierdzone.
Nawet przy bezodsetkowym przetrzymaniu papierów koszt ekonomiczny nie wynosi zero. Kapitał zamrożony na kilka lat w argentyńskim długu skarbowym podlega ryzyku niewypłacalności, restrukturyzacji oraz utraconych korzyści. Argentyna ma długą historię restrukturyzacji długu publicznego. Wpłata bezzwrotna zamyka ryzyko rynkowe w dniu wydania aktu nadania obywatelstwa, natomiast obligacja utrzymuje ekspozycję przez cały okres zapadalności. To proste zestawienie opublikowanych faktów i zasad wyceny długu, a nie rekomendacja któregokolwiek wariantu.
Według zapowiedzi dopłaty za członków rodziny mają formę bezzwrotnej wpłaty nawet wtedy, gdy główny wnioskodawca wybiera obligację. Małżonek lub niepozostające w związku małżeńskim i bezdzietne dziecko w wieku od 18 do 25 lat to koszt 100 000 USD za osobę. Dopłata za każde dziecko poniżej 18. roku życia wynosi 25 000 USD. Oficjalny przykład czteroosobowej rodziny za 500 000 USD to suma 350 000 USD za głównego wnioskodawcę, 100 000 USD za małżonka oraz dwóch dopłat po 25 000 USD za małoletnie dzieci.
| Skład rodziny (według zapowiedzi) | Wariant wpłaty bezzwrotnej | Wariant obligacji (przy dopłatach rodzinnych jako wpłatach) |
|---|---|---|
| Jeden wnioskodawca | 350 000 USD | obligacja 800 000 USD |
| Para małżeńska | 450 000 USD | obligacja 800 000 USD + 100 000 USD |
| Para + jedno dziecko poniżej 18 lat | 475 000 USD | obligacja 800 000 USD + 125 000 USD |
| Para + dwoje dzieci poniżej 18 lat | 500 000 USD | obligacja 800 000 USD + 150 000 USD |
Kogo można objąć wspólnym wnioskiem rodzinnym?
Oficjalny komunikat posługuje się cywilnoprawnym pojęciem cónyuge (małżonek). Argentyńskie prawo cywilne zrównało małżeństwa jednopłciowe z różnopłciowymi na mocy ustawy 26.618 z 2010 roku. W świetle tych przepisów każda para pozostająca w formalnym związku małżeńskim mogłaby złożyć jeden wspólny wniosek rodzinny zamiast dwóch osobnych wniosków głównych. Wzory formularzy nie zostały jednak jeszcze opublikowane. Do czasu wydania wytycznych przez APCI należy traktować to jako wnioskowanie z przepisów ogólnych, a nie potwierdzoną procedurę.
Dorosłe dzieci w wieku od 18 do 25 lat kwalifikują się pod warunkiem, że są stanu wolnego i nie mają własnych dzieci. Paryski tekst nie wymaga zaświadczenia o nauce w trybie dziennym ani oświadczenia o pozostawaniu na utrzymaniu rodziców. O przyjęciu wniosku zadecydują jednak wykazy wymaganych dokumentów, apostille, zaświadczenia o niekaralności oraz udokumentowanie źródła majątku. Komunikat nie wyklucza majątku pochodzącego z kryptowalut, ale środki muszą wpłynąć w walucie fiducjarnej przez regulowane banki z pełną historią transakcji.

Ustawowe zwolnienie z rezydencji podatkowej dla inwestorów
Argentyna opodatkowuje rezydentów od dochodów światowych i pobiera podatek od majątku osobistego (Bienes Personales). Zwykle o obowiązku podatkowym decyduje miejsce zamieszkania, jednak standardowe przepisy o podatku dochodowym traktują obywateli Argentyny z mocy prawa jako rezydentów. Ustawa 27.802, opublikowana 6 marca 2026 roku, dodała ustępy do art. 116 ustawy o podatku dochodowym, które znoszą ten automatyzm wobec osób naturalizowanych na podstawie „istotnej inwestycji” w rozumieniu ustawy o obywatelstwie nr 346.
Przegląd podatkowy PwC dla Argentyny potwierdza tę regułę: cudzoziemcy naturalizowani w trybie inwestycyjnym nie stają się rezydentami podatkowymi wyłącznie z tytułu naturalizacji i podlegają standardowym testom przewidzianym dla obcokrajowców. Wyłączenie nie chroni jednak osoby, która posiadała stałą rezydencję już w chwili nadania obywatelstwa. Nie chroni też nikogo, kto później spędza w Argentynie odpowiednio dużo czasu lub przenosi tam ośrodek interesów życiowych. Punkt odniesienia stanowi nasz wcześniejszy artykuł opisujący regułę 183 dni w rezydencji podatkowej – liczba dni pobytu, stały dom i centrum ekonomiczne nadal rozstrzygają o statusie podatnika.
Numer identyfikacji podatkowej CUIT służy do zawierania lokalnych transakcji i sam w sobie nie oznacza rezydencji podatkowej. Dochody ze źródeł argentyńskich (mieszkanie w Buenos Aires, grunty rolne, lokalna spółka) nadal podlegają opodatkowaniu u nierezydenta. Każdy, kto przeprowadzi się na stałe do Argentyny, wejdzie w zwykły reżim wysokiego opodatkowania rezydentów. Ustawa tworzy tarczę wyłącznie dla posiadaczy samego paszportu, a nie zwolnienie podatkowe po przeprowadzce.

Spór o konstytucyjność dekretu przed Sądem Najwyższym
Podstawą prawną programu jest dekret nadzwyczajny DNU 366/2025, podpisany pod koniec maja 2025 roku. Znowelizował on ustawę o obywatelstwie nr 346, pozwalając cudzoziemcom dokonującym „istotnej inwestycji” na naturalizację bez tradycyjnego wymogu dwuletniego zamieszkania, oraz przekazał kompetencje decyzyjne z rąk sędziów federalnych do DNM. Z kolei dekret 524/2025 z 31 lipca 2025 roku powołał agencję APCI przy Ministerstwie Gospodarki. Są to obowiązujące akty prawne, ale stanowią zarazem oś sporu konstytucyjnego.
30 czerwca 2026 roku Krajowa Izba Wyborcza w sprawie naturalizacyjnej Yang Liping uznała dekret DNU 366/2025 za nieważny. Sąd argumentował, że obywatelstwo wiąże się bezpośrednio z prawami politycznymi, dekrety nadzwyczajne nie mogą regulować materii wyborczej, a przesłanka „konieczności i pilności” nie została spełniona. Rząd wniósł nadzwyczajną skargę federalną. Jak podał portal Infobae 7 października 2026 roku, ważność dekretu zbada Sąd Najwyższy. Konferencja prasowa w Paryżu nie zamyka tego postępowania.
Projekty ustaw opozycyjnych w obu izbach Kongresu zakładają uchylenie programu, a w najbardziej radykalnej wersji także weryfikację wydanych już aktów naturalizacji. Późniejsze skasowanie otwartego programu przez parlament to realne ryzyko polityczne. Zbiorcze unieważnienie wydanych już poświadczeń obywatelstwa zderzyłoby się z argentyńską zasadą ochrony praw nabytych i niedziałania prawa wstecz, jednak jest to argument procesowy, a nie gwarancja. Dopóki Sąd Najwyższy nie wyda wyroku i nie ruszy oficjalny portal, wpłacanie środków bez twardego mechanizmu rachunku powierniczego – zwalniającego pieniądze dopiero po pozytywnej decyzji DNM – oznacza pełne ryzyko po stronie wnioskodawcy.
Zasięg bezwizowy paszportu a wiza do USA
W rankingu Henley Passport Index z kwietnia 2026 roku Argentyna zajmuje 15. miejsce z wynikiem 168 kierunków, ex aequo z Brazylią. Wynik ten sumuje wjazd bezwizowy, wizy wydawane na granicy oraz elektroniczne autoryzacje podróży, choć nie stanowi gwarancji bezterminowego utrzymania tych przywilejów. W praktyce argentyński paszport zapewnia ruch bezwizowy ze strefą Schengen (standardowo 90 dni w każdym okresie 180-dniowym), Wielką Brytanią, Irlandią, Japonią i większością państw Ameryki Łacińskiej. Umowa argentyńsko-rosyjska z 2009 roku nadal pozwala posiadaczom zwykłych paszportów argentyńskich na bezwizowy pobyt turystyczny w Rosji do 90 dni w okresie 180 dni.
Stany Zjednoczone pozostają luką, którą materiały sprzedażowe często wypełniają obietnicami na przyszłość. Argentyna nie należy do amerykańskiego programu ruchu bezwizowego (VWP). Ambasada USA w Buenos Aires nadal kieruje obywateli Argentyny po zwykłą wizę, a nie do systemu ESTA. Argentyna uczestniczyła w programie VWP w latach 1996-2002, lecz utraciła ten status po kryzysie gospodarczym z przełomu lat 2001 i 2002. Powrót wymagałby spełnienia sztywnych wymogów ustawowych USA, w tym utrzymania odsetka odmów wiz kategorii B poniżej 3 procent. To wieloletnie zadanie dyplomatyczne, a nie element programu z 2026 roku.
Karaibskie programy obywatelstwa za inwestycje mierzą się z innym problemem politycznym: małą liczbą ludności i unijnym mechanizmem zawieszania ruchu bezwizowego. Vanuatu straciło już bezwizowy wjazd do strefy Schengen, a wybrane państwa Wschodnich Karaibów objęto restrykcjami brytyjskimi lub unijnymi. Skala Argentyny (około 46 milionów mieszkańców, członkostwo w G20, znaczenie surowcowe) sprawia, że całkowite odebranie ruchu bezwizowego z powodu kilku tysięcy zweryfikowanych inwestorów jest mniej prawdopodobne. Mniejsze ryzyko nie oznacza jednak całkowitej odporności, bo polityka wizowa może zmienić się z przyczyn niezależnych od tego programu.
Rezydencja w Mercosur nie wymaga pięcioletniej karencji
Na forach internetowych często pojawia się teza, że naturalizowany Argentyńczyk musi odczekać pięć lat, zanim skorzysta z ułatwień pobytowych Mercosur w Brazylii, Urugwaju czy Chile. Opinia ta myli dwa różne przepisy. Argentyńska ustawa migracyjna nr 25.871 w art. 23 lit. l ogranicza ścieżkę pobytową Mercosur przy wjeździe do Argentyny: cudzoziemiec powołujący się na obywatelstwo innego państwa Mercosur musi być obywatelem tego kraju od urodzenia albo posiadać tamtejszą naturalizację od co najmniej pięciu lat. Przepis ten wprowadzono, aby zablokować szybkie nabywanie paszportu w kraju sąsiednim wyłącznie w celu osiedlenia się w Argentynie.
Osoba posiadająca już obywatelstwo argentyńskie nie korzysta z tej procedury w Argentynie, ponieważ jest u siebie. Umowa o rezydencji w ramach Mercosur z 2002 roku oraz przepisy wewnętrzne w Brazylii, Urugwaju, Paragwaju, Chile, Kolumbii, Peru i Ekwadorze nie nakładają analogicznego pięcioletniego filtra na przyjeżdżających tam naturalizowanych Argentyńczyków. W tamtejszych urzędach liczy się rubryka obywatelstwa w paszporcie. Praktyka w brazylijskiej Polícia Federal czy chilijskim urzędzie imigracyjnym (Extranjería) nadal wymaga jednak skrupulatnego kompletu zaświadczeń o niekaralności i apostille. Prawo pobytu nie jest automatyczną pieczątką wbijaną na lotnisku.
Sąsiedni Paragwaj sam w sobie przyciąga dużą grupę wnioskodawców rezydencyjnych. Ścieżka pobytowa Mercosur oraz standardowy wniosek o rezydencję w Paragwaju to dwie odrębne procedury. Przed wyborem tego kierunku warto przeczytać nasze zestawienie analizujące 4 mity na temat rezydentury w Paragwaju w świetle przepisów, uwzględniające zmiany wymogów wypłacalności z 2026 roku.
Czy naturalizowany Argentyńczyk może zrzec się obywatelstwa?
Urzędnicy konsularni często informują, że obywatelstwa argentyńskiego nie można się zrzec. Jest to prawda na poziomie procedury administracyjnej. Rejestr ludności (RENAPER), DNM ani konsulaty nie posiadają formularza pozwalającego wykreślić akt nadania obywatelstwa. Tradycyjna doktryna irrenunciabilidad (niezbywalności) wyrosła wokół obywateli z urodzenia, aby żadna dyktatura ani obce państwo nie mogły pozbawić Argentyńczyków statusu nabytego z tytułu prawa ziemi (jus soli).
Naturalizacja jest jednak dobrowolną czynnością osoby dorosłej. Art. 20 konstytucji stanowi, że cudzoziemcy nie są zobowiązani do przyjmowania obywatelstwa. Od 1994 roku Amerykańska Konwencja Praw Człowieka ma w Argentynie rangę konstytucyjną (art. 75 ust. 22), a jej art. 20 ust. 3 chroni prawo do zmiany obywatelstwa. Część praktyków występujących przed sądami federalnymi wskazuje zatem, że naturalizowany obywatel posiadający inne obywatelstwo – o ile nie ucieka przed argentyńskim wymiarem sprawiedliwości lub zaległościami podatkowymi – może wystąpić do sądu federalnego o uchylenie Carta de Ciudadanía. To jednak postępowanie sądowe, a nie formalność w okienku. Ścieżka ta nie jest rutynowo przetestowana przy naturalizacjach inwestycyjnych i żaden wnioskodawca nie powinien zakładać istnienia prostego wyjścia awaryjnego.
Ta sama bariera sądowa działa w obie strony. Przyszły rząd, który chciałby dekretem odebrać paszporty wydane w trybie inwestycyjnym, również musiałby przejść przez sądy federalne. Daje to pewną ochronę strukturalną, choć nie gwarantuje niezmienności polityki, przepisów podatkowych ani umów wizowych.
Argentyna na tle programów Vanuatu, Karaibów i Turcji
Cena wejścia to tylko jeden z parametrów. Programy darowizn opisane w naszym przewodniku o tym, jak uzyskać obywatelstwo Vanuatu przez inwestycje, pozostają najszybszą i najtańszą opcją rodzinną na rynku z zerowym opodatkowaniem lokalnym, ale nie dają bezwizowego wjazdu do strefy Schengen. Programy wschodniokaraibskie, takie jak program obywatelstwa przez inwestycje w Saint Kitts i Nevis, wymagają niższego wkładu gotówkowego niż argentyńska wpłata, lecz oferują słabszą siłę paszportu przy wyższym ryzyku nacisków ze strony UE. Tureckie ścieżki nieruchomościowe i depozytowe nie otwierają granic UE ani Wielkiej Brytanii. Zapowiedziany program argentyński to paszport państwa G20 z prawem osiedlenia w Mercosur oraz ustawowym rozdzieleniem od rezydencji podatkowej dla osób, które nie przeprowadzają się na miejsce.
| Argentyna (zapowiedź) | Vanuatu | Wschodnie Karaiby | Turcja | |
|---|---|---|---|---|
| Bazowy koszt dla jednej osoby | wpłata 350 000 USD lub obligacja 800 000 USD | darowizna od ok. 130 000 USD | darowizna ok. 200 000-250 000 USD | nieruchomość 400 000 USD lub depozyt 500 000 USD |
| Małżonek jednopłciowy w jednym wniosku | Według prawa cywilnego: tak; brak opublikowanych formularzy | Nie | Nie | Nie |
| Wymóg fizycznego pobytu | Zapowiedziano brak; trwa spór sądowy | Brak | Od braku do kilku dni (zależnie od wyspy) | Możliwe krótkie wizyty na pobranie biometrii |
| Mobilność (indeks Henley) | 168 kierunków (kwiecień 2026) | Około 95-100 | Około 145-155; presja ze strony UE | Około 115; brak strefy Schengen i Wlk. Brytanii |
| Podatek krajowy bez zamieszkania | Wyłączenie z ustawy 27.802; zostaje podatek u źródła | Brak podatku dochodowego, od zysków kapitałowych, majątku i spadków | Zwykle brak bez rezydencji | Zwykle brak bez rezydencji |
Zwykła naturalizacja po dwóch latach zamieszkania to zupełnie odrębna ścieżka. Dekret DNU 366/2025 zaostrzył w niej wymóg nieprzerwanego fizycznego pobytu. Ponieważ ten sam dekret czeka na rozstrzygnięcie w sądzie, dokładny sposób liczenia czasu pobytu w trybie zwykłym objęty jest tą samą niepewnością prawną. Jasne są natomiast skutki podatkowe dwuletniego nieprzerwanego zamieszkiwania w Argentynie: obowiązek płacenia podatku od dochodów światowych i podatku od majątku powstaje na długo przed wydaniem aktu naturalizacji przez sędziego lub DNM. Urodzenie dziecka w Argentynie nadal daje dziecku obywatelstwo z mocy prawa, ale nie przyznaje rodzicom paszportu od ręki.

Jakich przepisów wykonawczych wciąż nie opublikowano?
- Portalu wnioskowego, zasad akredytacji pośredników oraz tabeli opłat urzędowych.
- Terminu wykupu obligacji, oprocentowania, okresu zakazu zbywania papierów i reguł postępowania przy ewentualnej restrukturyzacji długu.
- Rozstrzygnięcia, czy złożenie danych biometrycznych wymaga osobistej wizyty w Argentynie.
- Opublikowanego terminu rozpatrywania sprawy na etapie APCI (późniejszy termin 30 dni roboczych dla DNM wynika z dekretu 524/2025).
- Wyroku Sądu Najwyższego w sprawie ważności dekretu DNU 366/2025.
- Wytycznych RENAPER dotyczących rejestracji dzieci urodzonych za granicą po uzyskaniu obywatelstwa przez naturalizowanego rodzica.
Argentyna w pełni uznaje podwójne obywatelstwo. Niemiecka reforma prawa o obywatelstwie z 2024 roku co do zasady pozwala obywatelom Niemiec zachować dotychczasowy paszport. Szwajcaria dopuszczała to już wcześniej. Wyjątkiem w obszarze niemieckojęzycznym pozostaje Austria: dobrowolne przyjęcie obcego obywatelstwa z reguły powoduje utratę paszportu austriackiego, chyba że wnioskodawca uzyska wcześniej trudne do zdobycia zezwolenie na zachowanie obywatelstwa. Zasadniczą służbę wojskową zniesiono w Argentynie w 1994 roku. Sam paszport nie będzie zawierał adnotacji o trybie inwestycyjnym na stronie z danymi biometrycznymi, choć wewnętrzne rejestry państwowe nadal odróżniają obywateli z urodzenia od osób naturalizowanych – tak samo jak w przypadku każdego innego cudzoziemca przyjmującego obywatelstwo argentyńskie.
Zapowiedziany program wyraźnie różni się od dotychczasowych ofert na rynku: paszport dużego państwa, ogłoszony próg gotówkowy 350 000 USD, ustawowe wyłączenie z rezydencji podatkowej oraz toczący się spór konstytucyjny. Dopóki Sąd Najwyższy nie wyda orzeczenia, a APCI nie uruchomi procedury naboru, jedynym twardym punktem odniesienia pozostaje oficjalna zapowiedź rządu: start wniosków w czwartym kwartale 2026 roku, na warunkach zależnych od przepisów wykonawczych, które nie ukazały się jeszcze w dzienniku ustaw.
Oficjalne źródła
- Ministerstwo Gospodarki Argentyny: komunikat Luisa Caputo z 2 października 2026 r.
- Boletín Oficial: ustawa 27.802 z 6 marca 2026 r. (art. 194 – wyłączenie podatkowe)
- Infobae: Sąd Najwyższy zbada dekret DNU 366/2025
- PwC: opodatkowanie osób fizycznych w Argentynie – nota o rezydencji przy obywatelstwie za inwestycje
- Ranking Henley Passport Index
- Ambasada USA w Argentynie: informacja o Visa Waiver Program
- Ambasada Argentyny w Rosji: zasady wjazdu bezwizowego








